ايشان ندارى و آنها ، امت تابع تو نيستند و حكم و امر ايشان راجع به سوى خداوند است و در قيامت به عذاب نمودن خبر مىدهد ايشان را به كردار و به اختلاف نمودن ايشان و از اينجاست كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده است ؛ « ستفرق امتى على ثلث و سبعين فرقة كلها فى النار الّا واحدة هى الّتى تتبع وصيّى عليا » . « 1 » و بايد كه تمسك تمام به طريقه تقوى و ورع داشته باشند كه مبادا اندك فاندك از طريقه خود در روند و به هواى نفس گرفتار گردند و بايد كه بدانند كه گمراهى بعد از هدايت ، ممكن شدنى است و خداوند مدح فرموده است قومى را كه پناه به خداوند مىبرند از گمراهى بعد از هدايت به فرموده رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا « 2 » . يعنى خداوندا بر مگردان دلهاى ما را از راه حق ، بعد از آنكه ما را به حق هدايت فرمودى . و تا بتوانند تصرف در مال وقف و مال ايتام ننمايند و وصايت را نكنند كه هريك از آنها آفت عظيمى است و اسباب هواى نفس به آن مهيّا مىباشد و اين كس را از طريقه تقوى بيرون مىكند و إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي « 3 » و همچنين است مصاحبت با ابناء دنيا و سلاطين و ظلمه و رؤيت و ديدن آنها ، همّ و غمّ مىآورد و دل را تنگ و تاريك مىنمايد و زنگ و ظلمت بر آن احاطه مىكند و از اينجاست كه ؛ فرمودند كه « من داراهم فقد و اراهم و من واراهم فقد وقع فيما وقعوا فيه » « 4 » . يعنى كسى كه با ايشان هم صحبت بشود بايد كه با ايشان هم رأى بشود و كسى كه با ايشان هم رأى گرديد . پس به تحقيق كه مىافتد در بلا و معصيتى كه ايشان در آن افتادند . بارى بايد كه مقبل بر شأن و شيوه خود باشند و نمازهاى فريضه در اول اوقات آنها در نهايت حضور و آداب به جاى آرند و نوافل مرتبه را ترك نكنند و تهجّد در شب را فراموش ننمايند و قرائت كتاب اللّه در هر روز ، اقلا يك جزو بنمايند و دست تمسك را

--> ( 1 ) . وسائل 27 : 49 - 50 ( 2 ) . آل عمران : 6 ( 3 ) . يوسف : 53 ( 4 ) . بحار 72 : 371 / 13